Daar ben ik weer eens. Waarom eigenlijk? Nou gewoon omdat ik mijn verhaal even kwijt wil en omdat het fijn is als mensen reageren. Als er niemand reageert dan heb ik hier toch de mogelijkheid om gewoon even wat spanning van me af te schrijven.

Er is zoveel gebeurd in het laatste half jaar. Daar ga ik nu even niet over schrijven. Het belangrijkste is wel dat ik ga verhuizen en dat gaat al over 6 weken gebeuren. Ik ga naar een prachtig stulpje. Ik verheug me er al weken op, maar nu is de verhuisdatum definitief gepland (verhuizer geregeld) en ineens heb ik het spaans benauwd.

Mijn leven was niet makkelijk. Tegen de tijd dat ik op kamers ging had ik genoeg moeilijkheden gekend. Het leven op kamers beviel me wel, al miste ik de privacy van een huis voor mij alleen. Ik woonde met een medestudente bij een man in. Die man was best lief. Hij deed de afwas, plakte banden, deed af en toe een boodschap en heeft nooit rare toespelingen gedaan. Na een tijdje ging het slechter met hem. Hij bleek grote problemen te hebben en tegen het eind van mijn studie dreigde het pand een drugspand te worden. Dat ging ineens heel snel. Zo snel dat ik niet eens op tijd doorhad dat het foute boel was. Na een redelijk dramatisch voorval pakte ik mijn boeltje en vertrok. Een week later deed de politie een inval en de mensen (3) die toen in het pand aanwezig waren zaten een paar dagen op het bureau. Gelukkig was ik toen al weg.

Ik had ineens geen dak meer boven mijn hoofd. Heel erg eng, maar mijn eigen veiligheid stond voorop.

Ik had ongelooflijk veel geluk. Omdat de politie er bij betrokken was en ook de gemeente zich ermee bemoeide was het mogelijk om urgent verklaard te worden. Ik had de juiste papieren. Ik had nog meer geluk dat ik bij iemand kon logeren en wel zo dat ik gewoon een eigen kamertje had. Ik had in dat logeerappartement heel veel ruimte voor mezelf. Toch was het niet ideaal. Na 2 maanden kreeg ik mijn huidige woning toegewezen. Ik mocht natuurlijk weigeren ,maar ik heb daar geen seconde over nagedacht. Een plekje voor mezelf, dat was wat ik wilde en wat ik nodig had. Dat het klein was nam ik voor lief. Vergeleken met mijn studentenkamer was het al heel wat. 30m², klein maar fijn.

Op de dag van de verhuizing, toen iedereen wegging heb ik eerst een half uur zitten huilen. Alle spanning kwam eruit. In dat halve uur realiseerde ik me dat ik mijn eigen plekje gevonden had. Dat het helemaal van mij was. Het was veilig en goed en wat de toekomst me ook brengen zou, het was goed. Ik heb daarna nog weleens gedroomd dat ik moest kiezen tussen huizen en dat ik toen mijn eigen huis uitkoos. Het was fijn hier.

Tot juli van dit jaar. Wat al veel langer broeide kwam tot uiting. Ik wilde weg en ik besloot onderzoek te doen naar mijn mogelijkheden. Die waren er en het resultaat is nu dat ik volgende maand ga verhuizen. Vanaf het moment dat ik weet dat ik ga verhuizen (oktober) voel ik mij hier niet meer fijn. Ik wil weg. In mijn hoofd ben ik al tientallen keren verhuisd. Ik voel me hier niet prettig omdat het een rommel is. Die rommel is er omdat het te klein is. Ik kan hier niet meer opruimen omdat ik er volkomen uitgegroeid ben. Alle bergruimte is optimaal benut. 30m2 is heel erg klein. Het was goed ,tot het moment dat ik besloot om weg te gaan.

Vandaag, 2 november, heb ik een verhuizer gevonden die me gaat verhuizen. Over 5 weken is het zover. Nu de datum er is voel ik emoties komen. Mijn poppenhuisje, ik ga weg. Ik ben hier blij en ongelukkig geweest. Ik ben hier ziek geweest en ik heb hier heerlijke momenten gekend. Hier ligt 11 jaar van mijn leven. Dat ga ik nu achterlaten.

Mijn nieuwe stulpje is 3x zo groot. Ik heb straks een ligbad en een fijne badkamer. Ik heb een berging zo groot als mijn badkamer nu. Mijn slaapkamer wordt helemaal fantastisch. Voor het eerst in mijn leven een slaapkamer die ook alleen maar het doel heeft om te slapen. Ik kan er wel andere dingen doen ,maar daar log ik niet over (haha). Straks heb ik een mooie grote keuken waar ik mij kan uitleven als keukenprinses. Nog mooier is de vaatwasser zodat ik na die uitbundigheid niet de enorme afwas hoef te doen. Ik heb het fijn voor elkaar. Ik ga me er vast wel weer op verheugen, zoals ik al maanden doe.

Alleen ben ik nu, vandaag, verdrietig omdat ik echt wegga uit mijn poppenhuisje. Het zou mij niets verbazen als ik over een paar weken weer een half uurtje ga zitten huilen, maar dan in mijn nieuw paleisje.

Ik kreeg een reactie op mijn vorige logje. De vraag is of ik gestopt ben. Hier moest ik even over nadenken. Het is waar dat ik al heel lang geen logjes meer schrijf. De voornaamste reden om niet meer te loggen was de verhuizing. Ik vind het allemaal maar ingewikkeld geworden, maar nu ik zo dit logje typ valt dat eigenlijk wel mee.

Ik overweeg dus ernstig om toch weer te gaan loggen, maar ik weet nog niet goed waarover ik zal gaan schrijven. Het alledaagse zoals ik deed is een goede optie, maar er is in de tussentijd zoveel gebeurd dat ik minstens een log van 6 pagina’s moet maken om iedereen weer bij te kletsen.

Daarmee kom ik op het volgende punt. Ik wil niet meer verplicht zijn om alle logs af te gaan. Ik weet van de helft van mijn contactpersonen al niet meer of zij nog loggen en als zij nog loggen waar zij dat dat doen. Ik ben nog steeds geinteresseerd in mijn medemens, maar het is mij tegen gaan staan dat ik alleen reacties kreeg als ik ook bij anderen reageerde. Het voelde niet goed.

Ik denk dat ik het gewoon weer eens een maandje ga proberen. Zo tot het eind van de maand. Als het me dan nog steeds niet bevalt dan stop ik er definitief mee.

Herinneren jullie de geknakte blommen nog?

Ik interesseer mij echt wel voor het spirituele en ik ben me er meer en meer in gaan verdiepen. De interesse was er al en is in 2006 alleen maar gegroeid. De geknakte blommen waren een bron van vermaak en de situatie op die avond geeft ook aan dat ik wel nuchter en kritisch blijf.

Ik vind het heel moeilijk om het te schrijven maar ik kán niet anders. Ik heb wel degelijk een gave en ik kan wel degelijk meer op spiritueel gebied. Ik wil daar ook wel in verder groeien. Mijn wil is zo groot dat ik iemand gevonden heb die me al een heel eind op weg heeft geholpen. Ik ga met sprongen vooruit. De dingen die ik meemaak zijn soms te bizar voor woorden. Er zijn echt kippenvel verhalen geweest het afgelopen half jaar. Misschien ga ik er nog wel eens over schrijven, misschien ook niet.

Vanavond kwam de tarot ter sprake. Er schijnt een leergroep te zijn. Het is bij iemand thuis maar de lessen worden verzorgd door niemand minder dan het medium van de geknakte blommen. Volgens de tipgever is deze man een zeer bekend en zeer goed medium. Als ik google op zijn naam kom ik hem ook overal wel tegen. Hij is echt super bekend in Nederland.

Maar hoe goed de man ook is, hoe goed hij het misschien ook bedoelt..ik kán het niet aan om bij hem les te nemen in de tarot. Na de blommen kan ik die man niet meer recht in de ogen kijken. Enerzijds is er schaamte, want we hebben wel erg a-sociaal zitten lachen en anderzijds is daar nog steeds de lol om een paar geknakte  blommen. Het komt vast nooit meer goed tussen mij en die man.

Nee…ik ontwikkel me vrolijk verder, maar de tarot laat ik aan mij voorbij gaan tenzij ik een andere leermeester vind.

Ik heb geen auto dus het is best lastig om ‘s avonds uit te gaan. Ik kom vaak wel zelfstandig op de plaats van bestemming, maar naar huis gaan is meestal moeilijk met het openbaar vervoer.

Als ik de kans heb dan laat ik mij dus graag naar huis brengen door verschillende autobezitters. Wat opvalt is dat ze allemaal dezelfde route rijden. Er zijn wel meer mogelijkheden, maar als ik niets zeg dan rijden ze standaard dezelfde route.

Als ik hen dan voor mijn deur laat stoppen dan komen ze de wijk niet meer uit. Het compromis is dat ik het laatste stukje lopend afleg zodat zij makkelijker weg kunnen rijden.

Het punt waar ik uitstap is recht voor een woonhuis. Omdat het er smal is moet de auto half parkeren om mij er behoorlijk uit te laten zonder in de weg te staan. De bewoners van het huis zien dit gebeuren en verwachten iedere keer bezoek. Hun visite parkeert daar namelijk ook altijd. Dat is logisch want het is echt voor hun deur. De vrouw heeft het dus eens in de gaten gehouden en nu weet ze inmiddels dat het mijn persoontje is die zich laat afzetten. Toch blijft het voor hen verwarrend als er weer eens een auto parkeert. Het kán namelijk zijn dat er wel iemand voor hen komt.

De vrouw die daar woont vertelde me dit verhaal een paar dagen geleden. Ze zei het lachend omdat ze zich steed weer afvraagt wie er op zo’n laat tijdstip nog bij haar op bezoek wil komen. Ze komt er maar niet vanaf en het ritueel herhaalt zich keer op keer. Er is geen reden om te veranderen. Ik hinder deze vrouw niet. Ze spot met zichzelf als ze weer eens ten onrechte naar de koffiepot wil grijpen.

Vandaag is het weer gebeurd en ik weet nu dat zij mij dan wel zien. Ik heb dus nu brutaal naar binnen gekeken en even gezwaaid. Blijf maar rustig zitten, er komt geen visite, ik ben het maar. De vrouw zwaaide terug en zakte weer in haar luie stoel. Ze hoeft voor mij de deur niet open te doen, ze hoeft voor mij geen koffie te zetten. Geen bezoek meer op de late avond.

Ik ben veilig thuis en zij kan de deur op het nachtslot doen. Het is best een aardige vrouw. Misschien moet ik eens op een christelijk tijdstip aanbellen en vragen of ze bij mij een kop thee of oploskoffie wil komen drinken.

Beste loglezende wereldburgers.

Ik hoop dat je hier je berichtje wil achterlaten. Spelletjes en/of geluidsfragmenten plaats ik vrij snel in het archief omdat ik me zelf heel snel irriteer aan het geluid. Klik dus zo nu en dan eens op de categorie “licht verteerbaar” om te kunnen spelen.

Veel leesplezier

Bukuharian

Er is veel gebeurd de laatste tijd. Er kwam een prins voorbij, die even stopte en toen weer verder ging. Er was drukte op het werk, er waren heerlijk lange relaxdagen. Kortom teveel om even over te loggen. Ik sla dat stuk dus gemakshalve over. Vandaag heb ik een boottocht en een wandeling gemaakt. Ik neem jullie mee op mijn tocht

een salamander onder een regenpijp

een huis vanaf het water gezien

Gevelkunst

zomaar een doorkijkje

jong grut…

let eens op die gevel!!! Ik woon niet eens in Pisa

vroegah…toen men nog met kanonnen werkte werd de stad bekogeld…

Zomaar een steegje

Het stadhuis en hieronder een foto van het dak

De stad kent ook oude ambachten:

Soms moet je in mijn stad omhoog kijken om mooie dingen te zien; een paar voorbeelden:

En na al dat gewandel vond ik het tijd worden voor een terrasje

Het was een aangename zondagmiddag

(en een hele leuke manier om mijn nieuwe camera uit te proberen) Ik kom er nu acher dat ik sommige foto’s per ongeluk gewist heb. Het geeft niet, ik kan zo weer een nieuwe maken, maar als ik straks in Afrika sta, dan heb ik dat soort "ongelukjes" liever niet.

Dag 1: Amsterdam – Johannesburg – Pretoria
Vandaag vliegt u naar Johannesburg, waar u in de loop van de avond arriveert. Ontvangst op de luchthaven en transfer naar uw hotel in Pretoria.

Dag 2: Pretoria
‘s Morgens bezoekt u de Premier Mine in Cullinan. Dit is een van de beroemdste diamantmijnen ter wereld. Hier werd in 1905 de grootste ruwe diamant ooit gevonden.

Na het bezoek aan de mijn keert u terug naar Pretoria. ‘s Middags maakt u kennis met de "stad van de jacaranda’s". U bezoekt o.a. het Paul Krugerhuis, het kerkplein, en het Voortrekkersmonument. U overnacht in Pretoria.

de paarse boom is een jacaranda, Pretoria staat er vol mee. Ik ben benieuwd. Op plaatjes ziet het er fantastisch uit.

Dag 3: Pretoria – Mpumalanga (ca. 350 km)
U rijdt naar de provincie . Langs de maïsvelden van Witbank en Middelburg, arriveert u in het pittoreske Witrivier of omgeving, waar u drie nachten verblijft.

Dag 4: Panorama route (ca. 250 km)
De dag begint met een bezoek aan het historische Pilgrim’s Rest. Hier werd in 1873 voor het eerst goud gevonden, waardoor al snel een mijndorp ontstond. Het leuke is dat de tijd heeft stilgestaan in dit plaatsje, waardoor u zich in de 19e eeuw waant! De rit gaat verder door de mooie provincie Mpumalanga. Deze provincie biedt vele verrassingen: overal langs de weg vindt u de prachtigste vergezichten waaronder dat van God’s Window. Vervolgens naar een ander natuurverschijnsel: het water van de Blyde-rivier en de TReur hebben meer dan dertig meter diepe gaten uitgeslepen;de zogenaamde potholes.

Dag 5: Krugerpark (ca. 250 km)
Een bezoek aan het beroemde Paul Kruger National Park is een absolute "must". U maakt een spannende busrit door het zuidelijk gedeelte van dit uitgestrekte wildpark. een game drive per 4WD is ook mogelijk. Het park is bekend om zijn rijkdom aan groot wild. Vandaag heeft u de kans om olifanten, giraffen, leeuwen, buffels en neushoorns voor de lens van uw camera te krijgen.

Dag 6: Witrivier – Swaziland (ca. 300 km)
U verlaat vandaag Zuid-Afrika en rijdt het bergachtige Swaziland binnen. Dit land is sinds 1968 onafhankelijk en heeft een geheel eigen identiteit. In de Swazi Craft Market kunt u heerlijk rondneuzen tussen de vele handgemaakte souvenirs. De route naar de hoofdstad Mbabane is schitterend, met bergen, groene pijnbomen, geurige eucalyptussen en adembenemende uitzichten. U overnacht in comfortabel ingerichte tentaccommodatie in Swaziland.

Dag 7: Swaziland- Hluhluwe (ca. 270 km)
Via de plaats waar Swazi handwerklieden bijzondere kaarsen maken, passeert u de grens weer en bent u terug in Zuid-Afrika. U rijdt via Umvubu Bay (Zulu voor nijlpaard) door het Pongola Game Reserve naar uw eindbestemming vandaag: Hluhluwe en omgeving.

Dag 8: Hluhluwe
Vandaag brengt u een bezoek aan het Hluhluwe/ Umfolozi Wildpark. U gaat op zoek naar zebra’s, giraffen, impala’s, buffels, nijlpaarden en olifanten. Uniek in Hluhluwe is de witte neushoorn die dankzij Operatie Rhino in de jaren zestig weer in aantal is toegenomen. U maakt een safari per bus, maar u kunt ook kiezen voor een safari per open jeep.

Na de safari brengt u een bezoek aan het culturele dorp DumaZulu, waar d.m.v. dans en muziek de Zulu-cultuur tot uiting wordt gebracht.

Dag 9: Hluhluwe – Durban/Umhlanga (ca. 270 km)
Op weg naar Durban zult u zien dat het kustlandschap van de provincie KwaZulu-Natal bijzonder afwisselend is. De diepblauwe Indische Oceaan en het uitzicht op het binnenland zorgen voor meer dan voldoende indrukken. In Durban maakt u een stadsrondrit langs o.a. de mooie botanische tuinen en de kleurrijke Indiase markt, waar u pittige kruiden en minder pittig geprijsde souvenirs kunt kopen. De rest van de middag heeft u ter vrije besteding om bijvoorbeeld te ontspannen aan het strand. Overnachting in Durban of in de nabijgelegen badplaats Umhlanga.

Dag 10: Durban/Umhlanga – Drakensbergen (ca. 350 km)
Uw tocht voert vandaag naar de prachtige Drakensbergen, door het Royal Natal National Park. Een gebied met talloze grotten, waar de Bosjesmannen vele duizenden jaren geleden hun manier van leven vastlegden in meer dan 5000 rotstekeningen. U maakt een wandeling naar het 5 km lange en 500 meter hoge amfitheater en bezichtigt de rotstekeningen. Overnachting in de Drakensbergen.

Dag 11: Drakensbergen – Bloemfontein (ca. 380 km)
Vroeg vertrek voor een lange, maar mooie tocht door het Golden Gate National Park. Hier vindt u talloze sculpturen in verschillende kleuren goud, door wind en regen gevormd in de rotsen. Verder naar Bloemfontein, de gerechtelijke hoofdstad van Zuid-Afrika, en hoofdstad van Free State. Hier vindt u het Women’s Memorial, het enige monument die herinnert aan de vrouwen en kinderen in de oorlog. Tijdens een stadstour bezoekt u de belangrijkste bezienswaardigheden, zoals het stadhuis en de Nederlands Hervormde Kerk. U verblijft één nacht in of nabij Bloemfontein.

Dag 12: Bloemfontein – Graaff-Reinet (ca. 415 km)
Via Middelburg arriveert u in Graaff-Reinet, het "sieraad van de Karoo". Dit is één van de oudste stadjes in Zuid-Afrika met vele, mooi gerestaureerde Kaap-Hollandse huizen en 19e eeuwse charme. Optioneel kunt u tevens een bezoek brengen aan de Vallei der Verlatenheid, gelegen in het Karoo National Park. De vallei staat bekend om z’n bizarre rotsformaties, waarvan er sommige meer dan 120 meter boven de vallei uitsteken. De toeslag is ca. 100 rand p.p. (prijs onder voorbehoud). U overnacht in of nabij Graaff-Reinet.

Dag 13: Graaff-Reinet – Port Elizabeth (ca. 340 km)
Vanmorgen rijdt u richting de kust, naar de "Friendly City", Port Elizabeth. Onderweg bezoekt u het beroemde Addo Elephant Park. Naast de vele olifanten leven hier ook buffels, zebra’s en antilopen. Houd uw camera gereed! Overnachting in Port Elizabeth.

Dag 14: Port Elizabeth – Wilderness (ca. 320 km)
Vandaag begint u aan de beroemde Tuinenroute die van Port Elizabeth naar Kaapstad loopt. U rijdt langs de kust naar het Tsitsikamma National Park. Deze regio heeft fraaie kust- en bosgebieden en is begrensd door rotsen en stranden. Waaghalzen kunnen hun stalen zenuwen op de proef stellen door een wandeling over de smalle loopbrug boven het kolkende water van de Stormsrivier. Wie durft? Twee overnachtingen in of nabij Wilderness.

Dag 15: Wilderness (ca. 120 km)
Eén van de leukste plaatsen aan de Tuinenroute is het lieflijke Knysna. De grootste attractie van Knysna is de mooie lagune, geflankeerd door twee hoge zandsteenrotsen, die als twee torens de wacht houden over de toegang tot de lagune. U maakt een boottocht op de lagune (denk aan warme kleding) door het Featherbed Natuurreservaat en bezoekt de houtsnijwerkers van Knysna.

Dag 16: Wilderness – Oudtshoorn (ca. 80 km)
De Verenhoofdstad van de wereld staat vandaag op het programma. Oudtshoorn is bekend om z’n vele struisvogelboerderijen, waar u uiteraard ook een bezoek aan brengt. Ook de Cango Caves zijn een bezoek waard. Een kalkstenen verzameling van stalagmieten en stalactieten maakt deze excursie tot een ondergronds sprookje. Overnachting in of nabij Oudtshoorn.

Dag 17: Oudtshoorn-Kaapstad (ca. 480 km)
Vanuit Oudtshoorn rijdt u via de typische Karoo stadjes Calitzdorp en Ladismith, richting Kaapstad. Kaapstad wordt gezien als één van de mooiste steden ter wereld. Als het weer het toelaat, kunt u vanmiddag optioneel een bezoek brengen aan de Tafelberg, vanwaar u een adembenemend uitzicht hebt op Kaapstad en omgeving. Als afsluiting van de dag een uitstapje naar het Victoria & Albert Waterfront, een uitgaans- en winkelcentrum vlakbij de haven. Hier kunt u ook dineren in één van de vele restaurants, u keert dan op eigen gelegenheid terug naar uw hotel. U verblijft 3 nachten in Kaapstad.

Dag 18: Kaapstad – Kaaps Schiereiland (ca. 200 km)
Het Kaaps Schiereiland heeft natuurliefhebbers heel wat te bieden. Tijdens de route via Houtbaai naar het Kaap de Goede Hoop Natuurreservaat heeft u schitterende uitzichtpunten. Dit prachtige Natuurreservaat staat bekend om z’n fynbos, mooie duinen, bavianen en vele soorten vogels. U bezoekt het Cape Point en er wordt een boottocht gemaakt naar Duiker Eiland, de verblijfplaats van tientallen zeehonden. Tevens vindt u op het Kaaps Schiereiland de beroemde, botanische tuinen van Kirstenbosch met een weelderige vegetatie. Hier bloeien meer dan 4.000 inheemse plant- en bloemsoorten bloeien hier tegen de oostelijke hellingen van de Tafelberg. Simonsstad is de laatste attractie van deze leuke excursiedag. Hier kunt u op het beschutte strand een kolonie van meer dan 500 pinguïns van heel dichtbij bewonderen.

Dag 19:Kaapstad – Wijngebied (ca. 200 km)
Vandaag staat de beroemde wijnstreek op het programma. Eerst is het pittoreske Stellenbosch aan de beurt. U heeft even de tijd om door de langgerekte Dorp Straat te wandelen. Een straat met echte Kaap-Hollandse huizen en de authentieke winkel van oom Samie, is heel bijzonder. Het pittoreske Franschhoek werd in 1688 gesticht en toegewezen aan de Hugenoten, nadat zij Frankrijk waren ontvlucht. Het is vandaag de dag nog steeds een aantrekkelijk plaatsje, waar u heerlijk door de kleine straatjes kunt slenteren met vele antiek- en souvenirwinkeltjes. Als laatste bezoekt u Paarl, bekend geworden door haar wijnkelders. Bij één van de wijngaarden krijgt u uitleg over het wijnproductieproces en uiteraard kan er geproefd worden! Ter afsluiting nemen we hier nog een kijkje bij het Afrikaans Taalmonument.

Dag 20: Kaapstad – Amsterdam
Vandaag heeft u ter vrije besteding om nog even te genieten van deze heerlijke stad, bij te komen van alle indrukken, souvenirs te kopen en uw koffer te pakken. Ook een bezoek aan het Zuid-Afrikaans Museum is interessant. Met de transfer naar de luchthaven eindigt deze prachtige reis. Uw vlucht naar Amsterdam vertrekt ‘s avonds.

Dag 21: Amsterdam
Vroeg in de ochtend aankomst op Schiphol.

Ik lag al in mijn bedje na een heerlijke dag vol zon en plezier. Ik was net thuis gekomen en zo moe dat ik meteen naar mijn bed ging. Ik lag te lezen en kon mijn draai niet goed vinden. Het was/is warm in de slaapkamer en ik ben letterlijk zo rood als een kreeft. Het doet geen pijn, maar het is irritant genoeg om niet lekker te kunnen liggen. Ineens hoor ik buiten een enorm gevloek en getier. Het was duidelijk: de dochter van de buurman was buiten en had zich buiten gesloten. Waar de buurman zelf was dat bleek nog niet echt.

Er werd gebeld. Ik besloot mee te denken. Een gat boren en zo het slot forceren is een optie, maar hoe kom je aan een boor om 0.00 uur? Niet bij Bukuharian in ieder geval want die besteedt dat soort dingen ook altijd uit Het glas intikken. Dubbel glas? dat ga je niet voor elkaar krijgen….En als het wel lukt dan geeft het een enorme knal. Over het dak dan maar? Ook geen optie veel te link. Waar is pa dan. Nou pa is werken en niet even hier in de buurt. Nee…aan de andere kant van de wereld zo ongeveer. Naar haar eigen huis kon ze blijkbaar ook niet en als enige optie kon ze nog naar een vriendin/kennis toe. Natuurlijk had ik allang in gedachte om de brandweer te bellen want alles aan de balkonzijde staat open. Het zou een eitje zijn voor de brandweer om daar binnen te komen, maar ja dat kost veel geld en het is wel erg drastisch om het zo op te lossen. Nu komen ze dus morgenochtend terug (pa komt om 6 uur thuis) en ik heb hen wel gezegd dat ze zachtjes moeten doen want dan slaap ik echt….(dacht ik toen nog)

Het was inmiddels wel 0:30 en ik wilde nu echt slapen. Ik was alleen over mijn slaap heen, maar met wat rust zou het wel goed komen. Toen kwam er een sms van vriendin L. Het was een antwoord op een eerdere sms van mij dat ik zo rood geworden was en uit de inhoud viel duidelijk op te maken dat ze verdriet had. Toch maar even een belletje naar L en ja hoor….tranen met tuiten. Dus L gevraagd of ze langs wilde komen. Waarom niet naar L toegegaan? Ooit geprobeerd om zonder fiets en zonder OV midden in de nacht naar iemand toe te gaan die aan de andere kant van de stad woont? In uiterste nood zou ik een fiets kunnen lenen of een taxi kunnen nemen, maar daarvoor leek het me niet ernstig genoeg. Als ik al een taxi zou nemen dan duurt het vaak nog lang en in de tussentijd is L veel eerder van het ei verlost als ze zelf in de auto springt. In dit geval was ze zelf nog niet eens thuis dus hoefde ze alleen maar een blokje om te rijden om bij mij binnen te vallen.

En zo kwam het dat ik met L om 1:00 aan de thee op mijn balkon. L vergoot tranen en vertelde wat haar dwars zat. Om 3:00 ging L naar huis. Haar probleem is niet over, maar ze kon even haar verhaal kwijt en ik hoop dat ze kan slapen.

Ik kan het in ieder geval niet. Ik ben nu echt over mijn vermoeidheids punt heen en ik heb teveel energie in anderen gestoken om nu de rust te hebben om te slapen. Ik heb ergens ook nog wel het gevoel dat er nog meer gaat gebeuren deze nacht. Ik weet niet wat en het zal wel een onzinnige kronkel zijn, maar ja  doorgaans wordt er in de nachtelijke uurtjes geen beroep op me gedaan en al helemaal niet 2x.

Ik ga nu toch proberen of ik in dromenland kan komen.

Het is een nacht……

Ik ben helemaal niet zo blij met alle veranderingen van WebLog. Niets is nog vertrouwd en ik snap er niet veel van. Nou mis ik ook de tijd en (vooral) het geduld) om me erin te verdiepen

Ik ben eigenlijk al heel dapper dat ik nu in kleurtjes kan schrijven. Dat wil zeggen…het moet nog in kleur gepubliceerd worden. Publiceren, dat klinkt wel stoer hoor…Ik publiceer mijn leventje.

Over publiceren gesproken, het moet toch mogelijk zijn om plaatjes in een behoorlijke afmeting op mijn log te krijgen. Ik ga eens een poging doen:

Is het allemaal nog een beetje te volgen. Ik raaskal, maar intussen doe ik een dappere poging om weblog te verkennen. Het moet toch mogelijk zijn om het ooit weer net zo vertrouwd te krijgen als het was.

Voor nu vind ik het wel weer mooi geweest. Als ik het nou ook nog klaarspeel om bij andere mensen te reageren dan zou dat helemaal leuk zijn. Om een of andere reden lukt dat nog niet helemaal zoals ik het wil. Wie weet komt het goed vanavond

Kan de mens elektrische apparaten beinvloeden door eigen energie? Dat vraag ik me vandaag serieus af. Het internet heeft nog geen antwoord geleverd op die vraag. Als iemand een goede link heeft…ik ben benieuwd